(კახ.) – მანა (თ.) - თავიანი და მწვეტიანი ხის ნაჭერი, რომელსაც ურჭობენ მიწაში და მასზედ თოკით აბამენ საძოვარზე ცხენს ან ხბოს
შემოკლებათა განმარტებაSource: მესაქონლეობის ლექსიკონი. - ლეონიძე, ლევან. ტფილისი: მიწად-მოქმედების კომისარიატის სასოფლო მეურნეობის განყოფ. გამოცემა, 1925 (პოლიგრაფტრესტის 2-ე სტამბა).