რემა

1. ამ სიტყვას სხვადასხვანაირად ხსნიან, მაგ. უხედნი ცხენი (საბა), ვირი ან ვირის ჯოგი (ჩუბ.), მაგრამ მართალია მხოლოდ აბულაძე, რომელიც ჰხსნის ჯოგად საერთოდ. მართლაც: „და მოიყვანა სამწყსოსა და ხართა რემათა და ვირთა“ (1 მეფ, 27, 9), ან: „გვიხაროდა მის რემისა წამოსხმ., ვიწონეთ რომელ იყო ოცი-ათასი ცხენი" (ამ. დარეჯ. 190). გურიაში დღესაც ამ შინაარსით იხმარება ეს სიტყვა, მაგ. „იქ მთელი რემა ხალხი იყო“ (გურ.), ან; „იმ კაცს ერთი რემა საქონელი ჰყავს",
   See also: კვიცი
2. კარგი ცხენი (ხევს.)
    

   „ცხენთა გარდახდეს რემათა, მახქრიან როგორც ქარია“ (ბეს. გაბ. 227)

3. (მესხ.)
    

   „ერთი თხა მყავდა რემაო, ზურგზე ეკიდა ენაო“ (ხალხ. სიტყვ, 484)
   შემოკლებათა განმარტება

   Source: მესაქონლეობის ლექსიკონი. - ლეონიძე, ლევან. ტფილისი: მიწად-მოქმედების კომისარიატის სასოფლო მეურნეობის განყოფ. გამოცემა, 1925 (პოლიგრაფტრესტის 2-ე სტამბა).