(კახ.) - ძველად ზოგადი სახელი საჯდომ პირუტყვისა (ცხენი, ჯორი, ვირი), შემდეგ კი ეს სახელი შერჩა მხოლოდ ვირს
შემოკლებათა განმარტება - „სახედარი ცხენი ჰმართებს საურავად“ (ხელმწ. კარ. გარ. 9); „ყაფნს რიგი ასრე არის... ძროხაზედ შაური, ცხენზედ აბაზი, სახედარზედ ორი შაური“ (დასტ. 91)
Source: მესაქონლეობის ლექსიკონი. - ლეონიძე, ლევან. ტფილისი: მიწად-მოქმედების კომისარიატის სასოფლო მეურნეობის განყოფ. გამოცემა, 1925 (პოლიგრაფტრესტის 2-ე სტამბა).