ურა

1. (გურ., იმ.)
    

   „ჰკრა შუბი შალიკაშვილმან მაჩაბელსა და გარდააჭრუნა ცხენიდან და შესძახა: „აწყვერის ღვთის მშობელმან, თუმცა ურას კვიცს არ მჯდარ ვიყავ, გამეთხარამცა მუნით კერძ; (ვახუშტი, საქ. ისტ. ჩუბ. II-158)

   See also: უხედნი
2. (გურ., იმ.) –(უსხი (გურ., იმ.) - მთხობი (ხევს.) – ქესვივი (თ.) – საქონელი, რომელიც ადამიანის დანახვაზე ფთხვება და ახლოს არ უშვებს
   შემოკლებათა განმარტება
   Source: მესაქონლეობის ლექსიკონი. - ლეონიძე, ლევან. ტფილისი: მიწად-მოქმედების კომისარიატის სასოფლო მეურნეობის განყოფ. გამოცემა, 1925 (პოლიგრაფტრესტის 2-ე სტამბა).