ბედაური

(ქართლ., კახ.) – კარგი, გვარიანი ცხენი. „ბედაურნი დაიხოცნენ, ვირებს დარჩათ მოედანი“ (ქართ. ანდაზა). საერთოდ „ბედაური“ ითქმის სხვა პირუტყვზედაც და ადამიანზედაც, მაგ. „მრავალი ბედაური ძაღლი ეჭირათ“ (რუსუდ. 364) ან „იყო ერთი კაცი, ჰყავდა ბედაური ცოლი“ (თიმსარ.)
შემოკლებათა განმარტება