(კახ) – (ბოლარღო, გულარღო, ბურღო) (ძვ.) ცხენი რომელიც მუშაობის თუ სვლის დროს უცბად დადგება და ადგილიდან აღარ დაიძერის, ვიდრე თვითონ არ მოისურვებს.
შემოკლებათა განმარტება - „კულა ათასი ბედაური, მალი კარგი სახედრები, თითო ღირდა თითო სოფლად, არ ოჩნები, პირ-მაგრები“ (შაჰ-ნამე 269)
Source: მესაქონლეობის ლექსიკონი. - ლეონიძე, ლევან. ტფილისი: მიწად-მოქმედების კომისარიატის სასოფლო მეურნეობის განყოფ. გამოცემა, 1925 (პოლიგრაფტრესტის 2-ე სტამბა).