ჭვავის, სვილის ჩალა, თავთავგამობერტყილი გრძელი ღერო.
- „ლაბარს სტილის ტარს ვეძახით“.
- სუილი იყო ერთ-ერთი მარცვლეული კულტურა, რომელსაც ხევში თესავდნენ. საქონლის საკვებად არ ვარგა, იყენებდნენ სახლის სახურავადაც.
Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.