მა-ზ-დევ-ს

1. მოჰყვება
    

   „ბალღი მაზდევს დედასა“;

2. სდევნის.
    

   „მტერი მაზდევდა“.

3. ჰყავს, მოსდგამს, შთამომავლობით სჩვევია.
    

   „კარგი ჯიშ-ჯილაგი მაზდევს“;

   „გონჯი ზნე მაზდევს“.

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.