მარცოლ-ი

1. მარცვალი. წისქვილის ქვებში (დოლაბებში) ჩამავალი მარცვლის ოდენობა. „მარცოლზე როგორაა წისქუილი! – მარცოლი მკლედ იყო და ეხლაღა მოუმატე. მარცოლს ისხლეტს – ნაველადან დოლაბში სწორად არ ჩადის, იფანტება მარცვალი. „წისქვილი მარცოლს ისხლეტს“; მარცულის საკლებაი – ნაველას ასაწევ-დასაწევი ბაწარი, ხვიმირიდან მარცვლის მიწოდების მომწესრიგებელი. ერთი მარცოლი – ერთი ბეწო, ცოტა, მცირე, პატარა, ციცქნა. „რაისთუი ერთი მარცოლი კონა (ფიჩხი) მაგიტანია“.
2. pl. მარცულები
   მამრის სასქესო კვერცხები (შდრ. საბა – ყუერი).
    

   „მამას ეტაცნა ჯელი, მარცულებზე თურმე წეევლა“;

   „ბალღს მძიმე აუწევია და მარცულები ჩამოსულია“;

3. fig. იტყვიან პატარა ტანის კოხტა ადამიანზე.
   ერთად შეგრეხილი ძაფის წვერი (შდრ. ღოლი, გალი).
    

   „გავსწყუეტ მარცოლს... თითო მარცულად ვთული თითო გალსა“.

   მარცოლი – ეს არის ყველა სახის მარცვლეულთაგან ერთი ცალი მარცვალი.

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.