ნაჩხატ-ი

1. ჩანჩქერი (ო. ქაჯ.).
2. fig. ხევი რომელზეც წინათ წყალი დიოდა, ახლა კი ბალახითაა დაფარული.
   წყალ-ღვარისაგან ჩამორეცხილი უნაყოფო ნიადაგი.
    

   „ყანა გამაიფიტებოდა,

   „ნაჩხატი შაიქნებოდა, ნაბეჩხარი“.

   „წყალი რო ჩამადის და ხრამავს, ნაჩხატია“.

   See also: ნაბეჩხალი, ნაბეჩხარი, ნაბეჩხარაი, ნამეჩხარი, ნაჩხატარ-ი
   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.