საბეწუე

1. ხის გუთნის წინა ნაწილის (წირწენის) ნახვრეტები, რომელშიც გაიყრება რიკები და გამოებმის სამატი უღელზე მისაბმელად.
2. ცხვრის და თხის წინა ფეხის ჩლიქის ზედა ნაწილი. დაავადება: წინა ჩლიქების შუაში უხეში ბეწვი ჩაებმება და აკოჭლებს.
    

   „ცხორს ქაჩები დაულპებაკე, თოლები დაუწითდება, საბეწuე თუ აქუ ჩამდგარი, ვეღარ იზამთრებს, თოვლს ვეღარ მასთხრის“.

   See also: საბეწურ-ი
   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.