სათითურ-ი

1. სათითე; მტკივან თითზე წარმოსაცმელი ტყავის ან ნაჭრის ბუდე.
2. პატარა ნაჩვრეტი სადღვებელში, საიდანაც თითს ჩაჰყოფდნენ და ამით გასინჯავდნენ, ღალა შეიდღვიბა თუ არა. დღვების პროცესში სადღვებელის სათითურს (ნახვრეტს) საცობს დაუცობდნენ.
    

   „სათითურაი სადღობელს სულის საქცევად სჭირდებაკე“.

3. ორთითის (ფიწლის) წვერზე წამოსაცმელი წვეტიანი რქები.
   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.