რაც უნდა დაკლან; ხატისთვის შესაწირავი, დასაკლავი საქონელი. ჩვეულებრივ, საკლავს ცხვარს ეძახიან
- „საკლავს დავხკლავდით დღეობებზე, ჴორწილ-ნათლობაჩი, ქეიფჩი“.
Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.