სამართ-ი

1. ცელის ან ნამგლის გამოსაპირავი, პირის გასამართი რკინის სალესი.
    

   „სამართს ეძახოდეს იმით გაუმართავდეს პირსა“.

2. საკიდელის – კერიის ჯაჭვის – კავი, რომლითაც მოკლდება ან გრძელდება ჯაჭვი.
    

   „სამართს ჯაჭუის რგოლჩი გამასდებ და ქობს გინდა ცეცხლის ახლოს დააყენებ, გინდა – შორა“.

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.