ქენცვა

1. ფხლეწა, ბღლეძა.
2. ზიდვა, გატანა ნაქენცი).
   See also: გაქენცვა – (გაქენცავს, გაიქენცება, გაქენცილი), ნაქენც-ი
   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.