 |
 | |
ქვაბართა-ი
fig. იტყვიან მაგარ, აუღელვებელ ადამიანზე, ცხოველზე.
ქვაზე დამხმარი ბართი ანუ ნაკელი.
- „სველ ზღვეზე (ფიქალზე) მარსლს ხყრიან, ბართჩი აირევა და გაჴმება ისრი, როგორც ქვა, მამრე იმ ქვაბართაზე საქონელი თბილად წვება, მამრე კიდავა მასჭრიან იმას ზომაზე, გარეთ გამააშრობენ და საწუავად ჰჴმარობენკე“.
- „ქვაბართაი ბალღია, მშიარაი სადაც უნდა მიაგდა, არ იტირებს“;
- „ქვაბართაი ძაღლია, ვინც უნდა დაინახას, არ დაჰყეფს“.
See also: წიდა
Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |