ქირმან-ი

1. ნაპურალზე ამოზრდილი ბალახი.
    

   „მამკლის ყანაზე ამასულს ქირმანს ვეტყუით“.

2. მოსავლის აღების შემდეგ ყანაში დარჩენილი თავთავი. გადატ. გაცელვის, გათიბვის შემდეგ (თივას რომ სახლში მიიტანენ) სათიბ ადგილებში საქონლის საძოვრად გაშვება.
    

   „ქირმანი მოვარჩიე; ძროხები ქირმანს სჭამენ“.

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.