ძველებური მოხეური ღუმელი, პურის საცხობი. ღომელი სხვადასხვაგვარი იყო სოფლების მიხედვით. შედგებოდა 'შვეულად დაყენებული ორი ცცე- ცხლგამძლე ქვისა და ფიქალისაგან (კეცისაგან); იყო ორ სართულიანიც (ზედაქვიანი), ქვემოთ ცეცხლის სანთები, ზემოთ – პურის საცხობი (იხ. ნაწილები: ქვის ზგი- დე, კეცი, ღეჯურა). ღომელი უბრალოდ არის გაკეთებული: ეზოში კედლის პირას, მყუდრო ადგილას ორ კედელს ისე, რომ წინა მხარე ღიად რჩება. გართავენ (დაადებენ) ბრტყელ ქვას – კეცს, ძირიდან ენთება ცეცხლი, კეცის ზემოთ კიდევ სახურავი კეთდება, რომ ცეცხლი არ დაიკარგოს და პურს კარგად გადმოევლოს. პურები გახურებულ კეცზე ეწყობა.
- „ღომელს აქუ კეცი შუაჩი, კეცის ძირზე კი ცეცხლის შასანთები“.
Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
to main page 
top of page