შარევა (შარევს, შაირევა, შარეული)

1. შერევა, გარევა, გაერთიანება.
    

   „ცხორი ერთად შავრიეთ“.

2. მარხვის გატეხა, შეცოდება, სახსნილოს ჭამა.
    

   „ვორცჩი შაირია“.

3. fig.
   გაბინძურება – სამარხვო ჭურჭლის სახსნილოსთვის ხმარება.
    

   „მარეულია თოლივით გასამთხილებელი ჭურჭელი“;

   „ეგ ჯამი შარეულია, ერბოიანი იყო“.

4. მოშლა, დაბლაგვება, გაფუჭება (იარაღისა, ხელსაწყოსი).
    

   „ცელს შარეული აქუ პირი, ვეღარ სჭრის".

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.