ბებერა-ი

1. ობობა.
    

   „ბებერას ბუზუნაი დეეჭირა“.

2. საახალწლო ჯირკვი, ხის კუნძი.
    

   „ახალ წლის ღამეს ოჯახჩი ცეცხლს ანთებენ, შამააქუთ ბებერაი.

   ბებერაი მობზანდებაო, – რასა ბზანებსო? – თქუენს გაშენებასაო“.

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.