ბედრიან-ი, ბედრიანა-ი

1. ვარ, ბედრიანი დლე არ მქონია; ბედნიერი.
    

   „დაბეჩავებული კაცი ბედრიანაი ქალია, ძრიალ კარგი ხიზანი ჰყავ“.

   „ვაი, ბედრიანავ, ძმა მაგსულია ომჩიგათა!“

2. ბედრიან-ი” – ავადმყოფობაა
    

   მუწუკებს აყრის („ბედრიანის წამალია თეთრი შაქარი, პირიმზის ბალახი, გოგრის ყელი, ქათმის ჩიგი, მაულოცავენ კიდევაცა“.

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.