ბითაო

1. ლამაზზე ულამაზესი, მშვენიერზე უმშვენიერესი; ლამაზის ეპითეტია – თეთრი, თეთრად გადაპენტილი.
    

   „ეგეთია, ბეჩავ, როგორც ბითაო“;

   „ბითაოსავით ქალია“.

2. ქვევით გრძლად დაშვებული მკერდის ძვალი, კუჭს თითქმის რომ უფარავს „ბითაო კაცია,ჩხუბჩი ვერცრას ვერ გამარჩებიან“.
   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.