ჰა!

1. მოწოდების შორისდებული: 1) იხმარება დაძახებისას, ერთი რომ ეძახის მეორეს, ის სცემს პასუხს – ჰა. დაძახებაზე პასუხის გაცემა. აი, როგორც – ბატონო.
2.  

   ჰა? – რა?

3. გამოხატავს წაქეზება შეგულიანებას.
    

   „ჰა, არ შეშინდე!“ შეკრთომა-გაოცებას,

   „ჰა, ეს ვინ არის“;

   იხმარება წლყევლისას. „თქვენ არ გაიხარეთ ჰა!“

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.