- %

ბა ბე ბზ ბი ბლ ბნ ბო ბჟ ბრ ბუ ბღ ბჭ
ბოგ ბოდ ბოი ბოკ ბოლ ბორ ბოს ბოტ ბოქ ბოღ ბოყ ბოშ ბოჩ ბოწ ბოხ ბოჯ

ბოში მთა

  1. მწირი მიწა, რომლის ბალახი ყუათიანობას მოკლებულია.
     
    „ცხორმა ვერ იმატა ბოშ მთაჩი“;
  2. უგულო, მშიშარა, სუსტი.
     
    „ბოში კაცია“.
    Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9