ხირტალა-ი

1. დიდი კოვზი ხის; უწოდებენ ჩოგანსაც.
2. fig.
   ავი ენის მქონე, ენატანია.
    

   „ემაგას ნუ ენდობი, ხირტალაი დედაკაცია“.

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.