ჴინცავ-ს

1. სხვა ენაზე დამტვრეულად, ბორძიკით ლაპარაკობს.
    

   „ქიშტი ქართულად მძლივ ხჴინცავდა“.

2. განსხვავებული ტონით და კილოთი ლაპარაკობს.
3. სხვის ლაპარაკში ერევა.
4. ტყუის, არადამარწმუნებლად, გაუბედავად ლაპარაკობს.
    

   „სიტყუებს ხჴინცავდა“.

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.