ჯინჯიბაჴა-ი

1. ჯმუხი, წარბშეკრული, ქუში.
    

   „ვანეთ ბიძაი ჯინჯიბაჴი კაცია“.

2. ტლანქი, უხეში (ავეჯი).
    

   „ჯინჯიბავი ჩაშკამაია;

   „ჯინჯიბავი სკივრი მაქ“.

3. ღორი (შდრ. საბა – ჯინჯიბახი).
   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.