ჯღავჯღავ-ი

1. უშნო, გაუგებარი ხმით ლაპარაკი.
2. ჟღავჟქღავი, ჟრიამული.
    

   „ჯღავჯღავის ჴმა ისმოდა“.

3. ყივილ-ხივილი, ღრიანცელით ლაპარაკი, უთავბოლო ხმამაღალი მსჯელობა.
   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.