 |
 | |
ბუთქ-ი
ხშირბალახიანი და გაწეწილი; ფოჩები; ხშირი და გრძელი ბეწვი ან ტოტები.
- „ბუთქი კუდი“;
- „ბუთქი წუერი აქუ ამ კაცსა“;
- „ბუთქი ცოცხი“;
- „ბუთქი ტყე დგას“.
Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |