ლექსიკონებიTop 10 Feedback Loginმოხევური ლექსიკონი
- %
ა ბ გ დ ე ვ ზ თ ი კ ლ მ ნ ო პ ს უ ფ ღ ყ შ ჩ ც ჭ ჲ ჴ
გა გბ გდ გე გზ გი გლ გნ გო გრ გუ გღ გყ გც გძ
გა, გა- გაა გაბ გაგ გად გაე გავ გაზ გათ გაი გაკ გალ გამ გან გაო გაპ გაჟ გარ გას გატ გაუ გაფ გაქ გაღ გაყ გაშ გაჩ გაც გაძ გაწ გაჭ გახ გაჯ გაჰ გაჴ
Suggest a term Report a bug Add to search Print version

გაბრიყუება (გაბრიყუებს, გაბრიყუდება, გაბრიყუებული)

გაველურება, თავის ნებაზე წასვლა მოუვლელად დარჩენა.
 
„ტყე გაშჭრეს და ადგილიც გაბრიყუდა, ეხლა აღარც საძოვრად ვარგა“.
„დიდმა ქალბნებმა ფევები გამიბრიყუა“,
„გაბრიყუჟებული ცხენი“.
Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.
to main page Top 10 • Feedback • Login top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9