გაგუვება (გააგუვებს, გაგუვდება, გაგუვებული)

1. გაცხარება, გაავება, გაღიზიანება, გართულება.
    

   „ბედრიანას შალოცვით მკურნალობენ, წამლები გააგუვებს“;

   „ველზე წყლული გაგუვდა“.

2. გაჩუმება; დახუჭვა; ნეიტრალურად ყოფნა: თამაშის დაწყებამდე ბავშვები ერთ მოთამაშეს ეტყვიან: შენ გაგუვდიო, ე. ი. გავიდეს ან არ დაინახოს დანიშნული საგნები წილის ყრის დროს, შემდეგ შემობრუნდეს და მოთამაშეებს წილები ამოაღებინოს ქუდიდან.
3. გაბუტვა.
    

   „წამიყვანე ქალაქჩი, თორო გაგიგუვდები!“

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.