გადალაჴვა (გადალაკავს, გადაილაკება, გადალავული)

1. სწორ გზას აცდენა, გაოგნება.
    

   „გადალავულია ბეჩავი, ნეტარ რაი ეშუელება; რაც ცოლი მოუკვდა, სულ გადალავულია უბედური“.

2. წველადობის მოკლება ავადმყოფობის გამო.
    

   „ძროხა გედემელავა, რაც ავად იყო, იმის უკენა“.

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.