რტყმევა, თელვა, ხეთქება. აქედან უგალა - არტყმევინა, უხეთქა.
- „გაბრაზებულმა მეზობლის კაცს თავი კედელზე უგალა“;
- „თერგი დარიალის ვიწროებჩი კალაპოტის ნაპირებს ეგლება, იმიტომაც მიდის ვმაურითა და ზათქითა“.
Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.