დაგულვა, (დაგულავს, დაიგულება, დაგულილი)

1. მისადგომ და საიმედო ადგილას თივის მიტანა, დაწყობა.
    

   „თივის საგულებელჩი დაგულვა ვიცით, მამრე ჩამავთარითკე“.

2. დაქოლვა, დაფარება, შეფუთვა, დათბუნება.
    

   „კარტოხაი კარგა დავგულე ჩალითა, თორო ყინვაა და დააძრება“;

   „საარაყე ვერ დავგულე კარგა და ჯერთაც არ გაფუვებულა“.

   წყევლაა: დაიგულას – დაეყაროს მიწა. „ვაი, დაიგულე შავის მიწის ძირა!“

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.