დაკანება (დააკანებს, დაკანდება, დაკანებული)

1. სახის კანის აქერცვლა. „სახე დამიკანდა“; „და- კანებული მაქუს სახე“.
2. კარტოფილის თხელი ფენის შეწვა გახურებული ღუმელის ზედაპირზე ან შოთის გამოცხობა ღუმლის ზედაპირზე.
    

   „კარტონაის დაკანება ზამთარჩი ვიცით“;

   „პური აღარ მქონდა და პეპელებიღა დავაკანე საპელდაზელოდა“.

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.