დაჴირება (დაუჴირებს, დეეჴირება)

1. წამოდება, გამოდება.
    

   „ფეჴი დამიჭირა და კულას მიმაგალა“;

   „კედა დაუჴირე და ქვანი ამოვყარე მიწაჩიგათა“;

2. დარჭობა; დასარტყმელად მომზადება.
    

   „რკინის კედი დაუჴირე კედელს და გადმოვანგრიე“;

3. თრევა, ხეტიალი.
    

   „სად დეეჴირები ამდუენ ხანს?“

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.