ამე

1. pron.
   ამ; ამისთანა; ასეთი;
2. მავანი, ხმარობენ, როცა ვისიმე ან რისიმე სახელს ვერ მოიგონებენ.
   Synonym: „ამეს უთხროდეღა, ეგაი, რაი ჰქუიან, დამავიწყდა...“, „ამეე, ბიჭავ, თქუენებს შაუძახე, გარეთ გამოვიდნენ“., „ამე ამამიტანეღა“., „ამე და ამე ჩხუბობდნენ, ამე და ამეს კარზედა, ამე რომ არ მისულიყო, ამე მაჰკლავდა ამესა“ (გამოცანა: წისქვილი).
   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.