თავზე გადანაძრობი ტყავი პირუტყვისა (შდრ. ა. ყაზბეგი, თხზ. L 321. თავარიელა).
- „ტიალო, დარიალაო, სულ კლდე ხარ ცარიალაო. ხორციც ჩუენა და ტყავიცა, ჩტენს მტერს კი თავრიალაო“ (ხალხ.) (საქონლის თავის ტყავი).
Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.