თათხია-ი

1. fig. თამამი, მოურიდებელი ქცევის ქალი.
   გაჩაჩხული, ბარმოსიარულე.
    

   „თათხიაი დედაკაცია, ძლივ დადის“.

   „არ მაგერიდება, თათხიაია“.

2. იტყვიან ღონიერ პირუტყვზეც და გამძლე ადამიანზე შექებით.
    

   „თათხიაი ცხენია, წინ ვერვისი დაუდგება“. გაგაი თათხიაია, ვერცვინ ვერ მეერვეა“.

   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.