ახალ წელიწადს გამომცხვარი კოკორი მისაკვლიერი (ქერის პური), ინახავდნენ ხაროში. გაზაფხულზე გუთნისდედა ხვნის დროს კვერს გატეხდა ხარების ულღელზე, ნაწილს თვითონ შეჭამდა, ნაწილს წინამძღოლს შეაჭმევდა, ნაწილს ხარებს, დანარჩენს აგდებდა ხნულის კვალში „ბარაქის მისაცემად“.
Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.