კამარა

1. აკვნის ზედა ჯოხი, რომლზედაც იკვრება თასმები.
2. fig. დაოთხებით გაქცევა პირუტყვისა (ა. ყაზბ. III, შ. ძიძ.).
   აკვნის მთლიანი გადასაფარებელი, მჭიდროდ რომ მოიცავს აკვანს, რათა ვერაფერმა (მწერი, თაგვი...) მოახერხოს შეძვრომა.
   See also: შაკამარება (შააკამარებს, შაკამარებული)
   Source: მოხევური ლექსიკონი / [შემდგ.: ნაზი სუჯაშვილი, ირმა ფიცხელაური ; რედ. ამირან არაბული]. თბ. : ქართული ენა, 2005.