ეზო

1. შემოკავებული მიწის ნაკეეთი, სადაე სახლი და სხეა ნაგებობები დგას და სადაც, ხშირად, საჩრდილობელი ხეები და ხეხილია.
2. arc.
   „გალავანი მოხრილი“ (საბა).
   Source: ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. სტამბა)