ეკლესია

1. Gk.
   საყდარი, ტაძარი; საკულტო ნაგებობა, სადაც წარმოებს ღეთისმსახურება და რელიგიურ წესჩვეულებათა შესრულება.
2. „თავდაპირველად ამ ტერმინს ძველ ქართულში სარწმუნოებრივი მნიშვნელობა არ ჰქონია. მაგ., ყრილობა როდესაც იმართებოდა ხოლმე, იმ აღგილს ეკლესია ეწოდებოდა და თავდაპირველად საერთოდ ეკლესია შესაკრებელი სახლის სახელიც იყო" (ივ. ჯავ.) „შესაკრებელი“ (საბა).
   Source: ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. სტამბა)