პირითადად მემკვიდრეობიდან ნასესხები მხატვრული ელემენტების და არქიტექტურული მოტივების მექანიკური, არაშემოქმედებითი, აღრევით გამოყენება შენობის იდეურ-სახვითი და კონსტრუქციული საფუძვლის ნაწილობრივ ან მთლიანდ უგულველყოფით (დამახასიათებელია XIX ს-ის მეორე ნახევრისათვის).
Source: ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. სტამბა)