ვაცა

1. იმერეთში – მიწიდან აღმართული ვერტიკალური ძელი, რომელზედაც დაყრდნობილია სახლის სახურავი.
   See also: ვაცი
2. გოგი, ციგი. ხის ძელი, რომელიც დაბჯენილია სახლის სარტყელზე გადადებულ დიდ კოჭზე (საწელეზე) და რომელსაც სათავე ეყრდნობა.
   Source: ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. სტამბა)