ორნამენტი; ფერწერით, გრავიურით, ჭრით, მოქარგვით, ძერწვით და ა. შ. შესრულებული, ჩვეულებრივ, რიტმულად განმეორებული ელემენტებისაგან შემდგარი სამკაული. იგი უმეტესაღ წარმოადგენს რეალური სამყაროს – მცენარეულობის, ცხოველების და სხვა გამოსახულებათა მკეეთრად სტილიზებულ განზოგადებას ან გეომეტრიული ფიგურების შეუღლებას. ჩუქურთმაში თავის გამოსასულებას პოვებს როგორც სტილისტური თავისებურება, ასევე ნაციონალური კოლორიტი.
Source: ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. სტამბა)
to main page 
top of page