სტილისტური მიმართულება ევროპის ზოგიერთი ქვეყნის (საფრანგეთის, გერმანიის და სხვ.) ხელოვნებაში, რომელიც გავრცელდა მე-18 საუკუნის პირველ ნახევარში და ხასიათდება დანაწევრებული და პრეტენციოზული ფორმების გამოყენებით. ტერმინის წარმოშობა დაკაეშირებულია გავრცელებული ამ პერიოდში ორნამენტული მოტივის როკაილის (ნიჟარის) სხელწოდებასთან.
Source: ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. სტამბა)