შენობის კომპოზიციის და სტრუქტურის დამახასიათებელი წყობა, რომელიც გამოისახება ცალკეული ნაწილებს „ურთიერთკავშირით, რიტმით, პროპორციებით, ნაგებობის ელემენტებს მასშტაბურობით. მეორეხარისხოვანი ელემენტების მთავარისადმი დამორჩილების ხერხით.
Source: ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. სტამბა)