საჭურჭლე

1. arc.
   საგანძური, საუნჯე, სალარო, ხაზინა; განძეულის, ფულის და მისთ. შესანახი სათავსი.
    

   "პოვეს საჭურჭლე უსასო,

   კელა უნახავი თვალისა,

   მუნ იდვა რიყე თვალისა,

   ხელწმინდად განათალისა“ (ვეფხ.).

2. არსენალი, ზარადხანა; იარაღის შესანახი სათავსი ან ცალკე შენობა.
    

   „მაქვს პატრონობა მრავალი საჭურჭლე-ზარადხანისა.“ (ვეფხ.).

   Source: ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. სტამბა)