ქარაბაკი

1. ბაკ, ტრუშული; წნული ღობით გამოყოფილი ადგილი (მაგ., ურმების დასაყენებელი ეზო-ყურე).
2. საქონლის დასამწყვდევად მოზღუდული უსახურავო ადგილი.
3. მსხვილი წნელით ამოყვანილი ღობე.
    

   „ბაკი ნაკაფთაგან" (საბა).

   Source: ხუროთმოძღვრული განმარტებითი ლექსიკონი / თენგიზ კვირკველია ; რედაქტორი ი. ციციშვილი.თბილისი : განათლება, 1971 (საქ. კპ ცკ-ის გამომც. სტამბა)